ഈ സ്വപ്ന മൈതാനം ഇനി ഞങ്ങൾക്ക് സ്വന്തം --- ഈ കുറിപ്പ് ഹൃദയത്തിൽ നിന്നാണ്.... ഞങ്ങളിന്നലെ ഒരു ഗ്രൗണ്ട് വാങ്ങി --- സ്വന്തമായി ഒരു മൈതാനമില്ലാത്തതിൻ്റെ പ്രയാസം എത്രയെന്ന് ആ നാട്ടിലെ യുവ തലമുറയ്ക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കും പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാവില്ല അതു പോലെ അത് ലഭിക്കുമ്പോഴുള്ള മധുരം എത്രയെന്നതും... കൃത്യം 12 മാസങ്ങള്ക്ക് മുമ്പ് പുറ്റമണ്ണയിലെ യുവാക്കളും കുട്ടികളുമടങ്ങുന്ന ആ ചെറു സംഘം ഒരു ഇരിപ്പ് ഇരുന്നിട്ടുണ്ട്, രക്ഷാധികാരി ബൈജു എന്ന സിനിമയിലെ ക്ലൈമാക്സ് പോലെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട അവസാനത്തെ ഇടവും കൺമുന്നിൽ നഷ്ടപ്പെട്ട വേദനയിലുള്ള അതേ ഇരിപ്പ്. പതിറ്റാണ്ടുകളോളം ഗ്രൗണ്ടുകളായി ഉപയോഗിച്ച് പോന്നിരുന്ന കളിസ്ഥലങ്ങൾ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വൈകുന്നേരങ്ങളില് ഒരുമിച്ചിരുന്ന് തങ്ങളുണ്ടാക്കിയ ഐക്യവും സ്നേഹവും വീറും വെല്ലുവിളികളും എല്ലാം അപകടത്തിലാണ്. മനസ്സിൽ മൈതാന ഓർമ്മകൾ തീവണ്ടി ബോഗികൾ പോലെ പല വേഗത്തിൽ മിന്നിക്കൊണ്ടിരുന്നു, സ്വന്തമായി പത്രങ്ങൾ പോലും ഇറക്കിയിരുന്ന പി.പി.എൽ സീസണുകൾ... ആഘോഷമായി നടത്തിയ ക്ലബ്ബ...
വുഹാനിൽ നിന്നും ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള ദൂരം; ഒരു മെഡിക്കൽ വിദ്യാർത്ഥിയുടെ കൊവിഡ് അനുഭവങ്ങൾ ✍️Sayyid Noufal. 22/03/20 2019 ഡിസംബറിന്റെ അവസാന ദിനങ്ങൾ, എല്ലാവരും വെക്കേഷൻ മൂഡിലായിരുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ നിന്നുള്ള ഭൂരിപക്ഷം വിദ്യാർത്ഥികളും ടിക്കറ്റെടുത്ത് കാത്തു നിൽക്കുന്ന സമയം, ഇതിനിടെയാണ് ആദ്യ കോവിഡ് കേസ് വുഹാനിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നത്. എന്നാൽ ഞങ്ങളത് അത്ര കാര്യമായി എടുത്തിരുന്നില്ല. ഒരു സാധാരണ തരം ന്യൂ മോണിയ എന്ന് മാത്രമായിരുന്നു ഞങ്ങൾക്ക് കൊവിഡിനെ കുറിച്ചുള്ള അറിവ്. ഡിസംബർ അവസാനത്തോടെ ഏതാണ്ട് കുട്ടികളൊക്കെ നാട്ടിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഞാനടക്കം 27 വിദ്യാർഥികൾ നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയില്ല. അവധിക്കാലം ചൈന ചുറ്റിക്കാണാമെന്നായിരുന്നു പ്ലാൻ. ജനുവരി ഒന്നുമുതലാണ് ഞങ്ങളുടെ വെക്കേഷൻ അവധി തുടങ്ങുന്നതെങ്കിലും ക്രിസ്മസ് ആഘോഷിക്കാനാണ് ഭൂരിപക്ഷം പേരും നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയത്. ദിവസങ്ങൾക്കകം അന്തരീക്ഷം മാറി മറിയുകയായിരുന്നു. കോവിഡിനെ കുറിച്ചുള്ള വാർത്തകൾ ചൈനീസ് പത്രങ്ങളിൽ നിറയാൻ തുടങ്ങി. ജനുവരി 15 കഴിഞ്ഞതോടെ ആസന്നമായ ദുരന്തം എത്രത്തോ...